Verstoppertje (Hide and Seek)

Nadat ze gezwommen heeft wrijf ik mijn kind warm
en neem haar mee naar de kleedkamers
waar ik haar neerleg om te af te drogen. Ze vouwt de punten
van de handdoek over haar gezicht
als een zachte, turquoise tent en roept
‘Zoek me dan! Zoek me dan!
Ik vouw een hoek terug en roep ‘Boe!’
en ze schudt van het lachen-
ik voel de warmte oprijzen van haar lichaam
en ruik het chloor – ze verstopt zich weer,
en opnieuw kijk ik onder de handdoek en ze is buiten zichzelf
van geluk – ze is op een leeftijd waarop ze denkt
dat als ze midden op het gazon staat
ik haar niet zal zien, dat ze verdwenen is –
maar altijd, in de lagen achter dit spel
ligt een rest, deze beklemming,
van families geperst achter blinde muren
of verstopt onder de vloer. Ik denk aan de soldaat
die de ruimte onder zijn zool voelt
en die de planken openwrikt en de verkrampte
ineenkrimpende mensen; maar vooral denk ik
aan de moeders, hoe hun harten kloppen in hun keel
in een poging de kinderen te sussen – mijn eerstgeborene nu,
die nooit doet wat haar wordt gezegd,
ze zou kronkelen en schreeuwen als door een kat gebeten
en als ik haar stil wilde krijgen, zou ik haar pijn moeten doen,
haar mond dichtkniijpen, om haar stil te houden.
De geheime deur gaat altijd open, de vrouwen en kinderen
verzameld op de plaats – en ik vraag mezelf af of,
als mijn dochters bij me weg worden getrokken,
ik zou vechten en schreeuwen om ze te houden,
of ze zachtjes laat gaan, wetend
dat ik er niets aan kan doen?
Als we onder de douches worden geduwd
zou ik dan doen alsof het is om ze te wassen?
We zijn niet gemaakt om te schrijven over de Sho’ah,
we waren er niet, maar op slechte dagen kan ik alleen daar aan denken,
de moeders die hun kinderen beschermden met hun lichaam
en onder de douche, schreeuwend om genade, schreeuwend om regen.
En het is nooit voorbij – hier zijn het kinderen
die naar de grens worden gereden in diepvriezen als de lucht heet en dun wordt,
gloeien hun lichamen als heldere sardientjes
op de handscan van de douanier;
en hier is de krijger die het geslacht van je man vasthoudt
en een bloederige machete, en jij bent een moeder
die rent voor haar leven met een baby op je rug gebonden
en twee kinderen aan iedere hand
maar je kleine zoon houdt je niet bij;
Jesus Godverdomme, ik weet niet hoe ik
je moet leren om je te verstoppen, maar zie
hoe gretig je het leert.